Odin (odde och Wodan) es ene Jott van d'r jermanisch Mytholojie, woa hä dä Jöttefatte es. Hä es zodemm dä Fatte vamm Thor on och van velle angere Jötte on Jöttine.

Odin en en schwädisch Version van de Edda (1886)

Noam un EtymolojieBearbeiten

Dä Noam vamm Odin kütt vemotlich vamm ahljermanische Woêt füê Woot, wat zwar em Huhdütsch maa esuvell wie "Sickig sinn" heescht, ävver em ahljermanische och suwat wie Liggeschaff heeße kann. Dä Noam hätt sin Uêsprong en demm jemeenjermanische Jöttenoam *wo​ðanaz (dat is ävve bluß wedderherjestellt), van demm sich o.a. et ahlängelsch Wōden, et ahlsässesch Uuoden, et ahlneddelängsch Wuodan un et ahlnoordesch Oðinn avliggt.

En d'r Interpretatio Romana hann de Röme denn Odin met deren sing Jott Mercurius verjliche, weßwäje de Meddwooch (en de romansche Sprooche es d'r Daach noah'm Mercur benanngk) höck denn Noam vamm Odin hätt. Em [Dütsche Sprooch|Huhdütsche]] kamme dat zwoar net mieh êkenne, ävver z.B. em Engelsch (woa me d'r Daach als Wednesday kennt) on en de neddelängsch Sprooch (doa heesch et Woensdag) fingk me et noh.

En d'r MytholojieBearbeiten

Me kennt de Odin vüêallem als de bövverschte Jott en d'r janze jermanische Mytholojie. Et jeevt Löck, die denke, dat vüê lange Zick dä Tyr ejentlesch dä bövverschte Jott woêr, ävver doarüvve es me sich noh net esu sicher. En denne ahlnoordische Verzällcher (wie de Edda z.B.) es hä de Fatte vamm Thor un rejiert de Jöttewelt Asgard van senge Palast Valaskjalf uss (dat es doa, woa sich och Walhalla befingk). Senge hellije Waff heescht Gungnir, wat ene jruße Speer es. Dä Odin es och bekannt doafüê, dat e maa een Ooche hätt.

E hatt zoademm eenije Huusdierche, z.B. seng Pääd Slepnir, senge Raave Hugin on Munin, suwie senge zwej Wölefe Geri on Freki.

LiteraturBearbeiten

  • Rudolf Simek: Lexikon der germanischen Mythologie (= Kröners Taschenausgabe. Band 368). 3., völlig überarbeitete Auflage. Kröner, Stuttgart 2006, ISBN 3-520-36803-X (Erstausgabe: 1984).
  • Arnulf Krause: Reclams Lexikon der germanischen Mythology und Heldensage. Philipp Reclam Jun., Stuttgart 2010, ISBN 978-3-15-010778-2.