Ongerscheide zwesche Versione vun dä Sigg „Breenich“

5 <i lang="en" xml:lang="en" dir="ltr">Bytes</i> fottjenumme ,  vör 12 Johre
kein Zosammefaßong
M (Bot: dobëijedonn: la:Breinig)
Kikkt mo en d alt Bösch, dann sitt moch, dat Breenich [[Joohr 1303|Drözehhondötundrei (1303)]] öt ischte mol optaucht. Ävver d au [[Römer]] kannte Breenich at als „Britiniacum“. Reste va Hüüser un va Öffent us di Zitt hat mo jevonge. Ön Strooß, di van d [[Franzuse]], damols hosche di jo [[Gallier]] un van [[Bälje]] koom, jäng dörch Breenich un dr [[Breenijerberch]] övver [[Gressenich]], [[Düre]] no [[Kölle]].
 
Janz vreuer, dat heecht va [[Joohr 817|Achhondötsövezehn (817)]] a, jehoote di paar Hüüser, di spiir Breenich woote, zo [[Mönster (StolberschOoche)|Mönster]], jenau wi [[Bösbisch]] und dr [[Brand]]. D [[Kupfermeester]]e holpe d Breenijer dozo, Werk z vänge. An dr [[Naturschotzjebiit Schlangeberch|Schlangeberch]] soohte se [[Jalmei]] in d Kulle un Stolle. Dodörch koom Jeld no Breenich.
 
Em Dreeßichjöhrige Kresch, öt woch jenau im [[Joohr 1648|Joohr Sehßehondötachunveezisch (1648)]] wood Breenich jöplündert un völl wood kapott jemaat. [[Joohr 1756|Sövezehhondötsähsunvofzisch (1756)]] maade ö Erdbeben wärm önö Hoof Hüüser kapott.