Ongerscheide zwesche Versione vun dä Sigg „Breenich“

2 <i lang="en" xml:lang="en" dir="ltr">Bytes</i> derbei jedonn ,  vör 13 Johre
kein Zosammefaßong
M (+ Lengks för de Joohre un paa mieh, Lengk fix Mönster, weijl_et jo mieh wie eijn Bedeutong jit.)
[[Beld:Alt-Breinig.JPG|thumb|Alt-Breenich met sing Brochsteenhüüser]]
 
Kikkt mo en d alt Bösch, dann sitt moch, dat Breenich [[Joohr 1303|Drözehhondötundrei (1303)]] öt ischte mol optaucht. Ävver d au [[Römer]] kannte Breenich at als „Britiniacum“. Reste va Hüüser un va Öffent us di Zitt hat mo jevonge. Ön Strooß, di van d [[Franzuse]], damols hosche di jo [[KelteGallier]] un van [[Bälje]] koom, jäng dörch Breenich un dr [[Breenijerberch]] övver [[Gressenich]], [[Düre]] no [[Kölle]].
 
Janz vreuer, dat heecht va [[Joohr 817|Achhondötsövezehn (817)]] a, jehoote di paar Hüüser, di spiir Breenich woote, zo [[Mönster (Stolbersch)|Mönster]], jenau wi [[Bösbisch]] und dr [[Brand]]. D [[Kupfermeester]]e holpe d Breenijer dozo, Werk z vänge. An dr Schlangeberch soohte se [[Jalmei]] in d Kulle un Stolle. Dodörch koom Jeld no Breenich.